در لبخندم، غصه هایم را؛

دل من چه خردسال است، ساده مي نگرد،

ساده مي خندد، ساده مي پوشد،

 دل من از تبار ديوارهاي کاهگلي ست ساده مي افتد،

 ساده مي شکند، ساده مي ميرد،

دل من تنها، تنها، سخت مي گيرد