پروکسیما
در پیش بیدردان چرا فریاد بی حاصل کنم " رهی معیری " سه نقطه های تو گاهی هزار واژه و من هنوز در تب یک نقطه از لبت بی تاب همیشه معنی صد اضطراب... من،بی تو همیشه دیدن پرده ی شما در خواب چه عاشقانه ی پوچی! تو خوب می دانی میان این همه رویا ،فقط تویی کمیاب و من چه خسته تو را چون سراب می جویم چه فصل خالی و تلخی ست سهم من زین خواب کجاست آنکه حضور تورا قصه قصه ،فصل به فصل بخواند از تو غزل های ناب بی پایان چه روزگار غریبی ست نازنین، آری نه حرف مانده برایم،نه عشق های مجاب بیا... تمام کن این انتظار را در من بدون شرح و سه نقطه... پر از حکایت ناب یکی بود و یکی نبود .... و من هنوز در تب یک نقطه از لبت بی تاب ساقیا، بیگه رسیدی، می بده، مردانه باش ساقی دیوانگانی، همچو می دیوانه باش سر به سر پر کن قدح را موی را گُنجا مده وآن کزین میدان بترسد، گو : ((برو، در خانه باش )) چون زخود بیگانه گشتی، رو، یگانه مطلقی بعد از آن خواهی وفا کن، خواه رو بیگانه باش دُرهای با صدف را سوی دریا راه نیست گر چنان دریات باید بی صدف دردانه باش بانگ بر توفان بزن تا او نباشد خیره کُش شمع را تهدید کن (( کای شمع، چون پروانه باش )) کاسه سر را تهی کن وانگهی با سر بگو ((کای مبارک کاسه سر، عشق را پیمانه باش)) لانه تو عشق بودست، ای همای لایزال عشق را محکم بگیر و ساکن این لانه باش " مولانا جلال الدین محمد بلخی "
گر شکوه ای دارم ز دل با یار صاحبدل کنم
در پرده سوزم همچو گل در سینه جوشم همچو مل
من شمع رسوا نیستم تا گریه در محفل کنم
اول کنم اندیشه ای تا برگزینم پیشه ای
آخر به یک پیمانه می اندیشه را باطل کنم
آنرو ستانم جام را آن مایه آرام را
تا خویشتن را لحظه ای از خویشتن غافل کنم
از گل شنیدم بوی او مستانه رفتم سوی او
تا چون غبار کوی او در کوی جان منزل کنم
روشنگری افلاکیم چون آفتاب از پاکیم
خاکی نیم تا خویش را سرگرم آب و گل کنم
غرق تمنای توام موجی ز دریای تو ام
من نخل سرکش نیستم تا خانه در ساحل کنم
دانم که آن سرو سهی از دل ندارد آگهی
چند از غم دل چون رهی فریاد بی حاصل کنم
| Design By : Night Skin |
تا نباشد رایگان مهرت گروگان کسی
گوهر خود را نزن بر سنگ هر ناقابلی
صبر کن گوهر شناس قابلی پیدا شود
